• English (English)
  • العربية (Arabic)
  • русский (Russian)
  • Türkçe (Turkish)
0214853

استاندارد میهانایت آمریکا :


استاندارد میهانایت
 در واقع استاندارد میهانایت یک نام تجاری برای یک فرایند مهندسی به منظور تولید محصولات ریخته گری شده تحت شرایط ویژه و کنترل شده است تا محصولاتی با ویژگیهای جهانی تولید شوند. روش ریخته گری میهانایت برای اولین بار در اواخر دهه 20 و اوایل دهه 30 میلادی توسط کارخانه ذوب فلزات راس میهان (Ross Meehan) در ایالت تنسی آمریکا ابداع شد. اساس روش بر پایه استفاده از سیلیسید کلسیوم (calcium silicide) بصورت کنترل شده در مرحله تلقیح (inoculation) فلز مذاب می باشد. مرحله تلقیح درست قبل از ریختن مذاب  انجام شده و ساختار انجمادی فلز و نیز خواص مکانیکی آن را تحت تاثیر قرار میدهد. استفاده از سیلیسید کلسیم در این مرحله منجر به افزایش استحکام فلز ریخته شده و آن را برای کاربرد در قطعات حساس مهندسی مناسب می سازد. 
بر اساس ادعای مجموعه شرکتهای میهانایت، چنانچه مفاد این استاندارد به درستی رعایت شوند قطعات ریخته گری با خواص مطلوب و کارایی مناسب چه از نظر فیزیکی و چه از نظر مکانیکی با عملکردی مطمئن بدست خواهند آمد. وقتی شرکتی ادعا می کند که "میهانایت می سازد"، بدین معنی است که این شرکت تحت لیسانس مجموعه شرکتهای میهانایت بوده و نه تنها از کیفیت لازم برخوردار است  بلکه توسط بازرسین مورد کنترل قرار می گیرد تا به استانداردهای فرایندی لازم دست یابد. 

استراکچر دستگاه فرز

اسپک های میهانایت سه دسته عمده مواد را در بر میگیرند:
1. چدن خاکستری با خواص بالا (High duty gray iron)
2. چدن نشکن با خواص بالا (High duty ductile iron)
3. گروهی متشکل از انواع خاص مناسب برای کاربریهای خاص نظیر مقاومت در برابر گرما، سایش و خوردگی
این روش ریخته گری دارای کاربردهای متعددی در زمینه تولید بدنه ماشینهای تراش، چرخدنده ها، پولی ها، سرسیلندرها، بدنه شیرهای صنعتی، غلتکها و سایر قطعات مهندسی می باشد. 


بدنه پمپبدنه پمپ

سایر کاربردهای ریخته گری میهانایت عبارتند از: صنایع نساجی، معادن، دایکست، کاغذ سازی، بسته بندی، قالبسازی، صنایع غذایی، پمپها، کمپرسورها، موتورها، صنایع نفت و گاز، خودروسازی و ... 

برای تولید یک قطعه ریخته بر اساس استاندارد میهانایت، فلز مذاب بایستی دارای ترکیب شیمیایی مناسب باشد. نه تنها ترکیب شیمایی مهم است بلکه نحوه خنک کاری و دماهای مورد استفاده نیز در استحکام و چقرمگی محصول نهایی موثر می باشد. پروسه میهانایت فقط شامل کنترل خواص مذاب و ماده نبوده و یک رویکرد جامع با استفاده از یک متد اصولی و با قاعده برای تمام مراحل ریخته گری و مسائل جانبی آن می باشد.
یک مقایسه ساختاری بین فولاد کربنی ریخته، چدن معمولی و فلز مهندسی میهانایت نشان از تشابه زیاد چدن معمولی و فولاد ریخته دارد. هر دو این مواد دارای زمینه عاری از فریت با نواحی پرلیت هستند. علاوه بر آن چدن دارای صفحات درشت گرافیتی می باشد. با مقایسه مستقیم فولاد کربنی و فلز مهندسی میهانایت  نتیجه گیری می شود که هر دو ماده دارای استحکام بالا، مقاومت سایشی بالا و ساختار پرلیتی هستند. این در حالیست که فلز مهندسی میهانایت دارای مقادیر کنترل شده ای از صفحات درشت گرافیت می باشد که به خوبی در فاز زمینه پخش شده اند که این امر ماشینکاری بهتری را برای قطعه نهایی به دنبال خواهد د اشت. همچنین قطعه نهایی خواص دمپینگ بالاتری برای جذبه ارتعاشات تشدید شونده  داشته تحت تنشهای خستگی مقاومت بالاتری در مقابل رشد ترک از خود نشان می دهد. 

قطعه ریخته شدهقطعه ریخته گری شده


تصاویر زیر قطعه ریخته گری میهانایت نوع HS را در مقابل آلیاژ آهن ریخته شده نشان می دهد. هر دو قطعه تا دمای °C871 گرم شده و سپس خنک شده اند واین فرایند بمدت 300 ساعت بصورت مکرر تکرار شده است. همانگونه که مشاهده میشود میزان اکسیداسیون و تغییرات ابعادی در نمونه ریخته معمولی بسیار فاحش می باشد.

قطعه ریخته گری میهانایت

همچنین دو نمونه میله پس ازکارکرد در دماهای بالاتر از °C648  با یکدیگر مقایسه شده اند. میله شماره 1 آلیاژ فولاد شامل 25% کروم و 12% نیکل بوده و میله شماره 5 میهانایت نوع HSV است که عاری از اعوجاج و تغییر شکل می باشد.

meehanite



Powered by PARS DATA